شهید علی اصغر صادقی یکی از اون کسایی بود که محبتش از همون لحظه اول که دیدمش به دلم نشست . به نظرم می آید از ما بزرگتر بود .
خب معمولا آدم هایی که توی معاشرت اجتماعیشون آدم های باحالی هستند ، حرمت و شخصیت و عزت آدم های مقابل رو خیلی خوب و در یک سطح بالایی نگه میدارند . شهید علی اصغر صادقی ، یکی از ویژگی هایش همین بود . چهره مهربون و با لبخندی داشت .
گاهی آدم ها مثلا ممکنه کبر داشته باشند ، بعضی ها ممکنه که آدم های دیگه رو دست بیاندازند یا تحقیر کنند ، بعضی ها ممکنه یک حرفی رو وقتی می خواهند بزنند نتونن با پایان خوب بزنند یا بیانشون برنده نباشه یا تلخ باشه اما درست نقطه مقابل اینها میشد شهید علی اصغر صادقی . یعنی به جای اینکه بیانش یک بیان تلخی باشد یک بیان شیرین بود یک بیان نرم بود . به جای اینکه آدمی که باهاش صحبت میکنه احساس کوچکی بکنه بزرگ می شد . حرمت میدید احترام میدید . یعنی شخصیتش یه جوری بود که این ویژگی رو من خیلی قوی در اون میدیدم.
