شهید حاج عبدالله نوریان (فرمانده گردان تخریب) خیلی مقید به نماز اول وقت بود یعنی در هر شرایطی می گفت نماز اول وقت. خیلی جاها هم برای شناسایی با هم رفته بودیم که جلساتی این طرف و آن طرف داشت بین راه هم که بودیم مثلا ده کیلومتر مانده بود به قرارگاه نجف می گفت بزن کنار مگر صدای اذان را نمی شنوید؟ من می گفتم حاج آقا ده کیلومتر بیشتر نمانده تا مقصد اجازه بدهید نماز را در قرارگاه بخوانیم. حاج آقا میگفت :تو تضمین می کنی من در این ده کیلومتر زنده باشم ؟ خلاصه همان جا نماز می خواندیم.
حاج عبدالله ماه و خورشید را که می دید صلوات می فرستاد خیلی به این چیزها مقید بود. از نعمت های خداوند لذت می برد حتی یک گنجشک را می دید گریه می کرد. و شکر و حمد خدای را به جا می اورد. همیشه با وضو بود یکی از یادگاری های که من از ایشان دارم این است که میفرمود کفاره گناهان صغیره با وضو بودن است. با وضو که باشید خیلی کمتر گناه می کنید. حاجی ویژگی های خاص زیادی دارند که زبان من از توصیف آنها عاجز است.
