بعد از رحلت امام، در سال ۶۹، بعضی از موجّهین که آدمهای موجّهی هم بینشان بودند، چهرههای معروف نظام و موجّه که سابقهی کاری هم در نظام داشتند، یک اعلامیّهای دادند که نظام در لبهی پرتگاه است.
یعنی همین روزها است که خلاصه قضیّه تمام بشود! کِی؟ سال ۶۹.
در سال ۸۲ یک عدّه از نمایندگان مجلس نامه نوشتند به بنده؛ یک نامهی واقعاً غیر منصفانهای بود. خیلی غیر منصفانه بود. یک چیزهایی را گفتند. یک سؤالهایی از ما کردند که جوابش را خودشان باید میدادند؛ چون هم مجلس دست خودشان بود، هم دولت دست خودشان بود. باید آنها جواب میدادند. اما از من سؤال کرده بودند!
مضمون آن نامه و خلاصهاش این بود که باید تسلیم شوید وَ اِلّا کارتان تمام است! این اتفاق مربوط به سال ۸۲ است.
تسلیم نشدیم، ایستادیم و انشاءالله باز هم خواهیم ایستاد. خب، این کار دشمنان ما بود که مکرّر این کار را انجام دادند.
