• امروز : پنجشنبه, ۳۰ فروردین , ۱۴۰۳
اعتقادم این است که مطلقا دویدن در میدان مین را رد می کنم

بررسی دویدن در میدان مین به روایت حاج جعفر طهماسبی

  • کد خبر : 2890
بررسی دویدن در میدان مین به روایت حاج جعفر طهماسبی

امروز در نقل خاطرات و روایت ها به دویدن در میدان مین خیلی تأکید می کنند و همچنین خاطراتی با موضوع خوابیدن و غلط زدن رزمنده ها در میدان مین . بنده ادعائی ندارم اما به عوان کسی که حداقل نزدیک 5 الی 6 سال در مجموعه گردان تخریب لشکر حضرت سید الشهدا ، رزمندگی […]

امروز در نقل خاطرات و روایت ها به دویدن در میدان مین خیلی تأکید می کنند و همچنین خاطراتی با موضوع خوابیدن و غلط زدن رزمنده ها در میدان مین . بنده ادعائی ندارم اما به عوان کسی که حداقل نزدیک 5 الی 6 سال در مجموعه گردان تخریب لشکر حضرت سید الشهدا ، رزمندگی و سربازی کردم ، لازم میدانم این موضوع را کمی بیشتر بررسی کنیم . یک وقت ممکن است راوی ما یک یگان پشتیبانی باشد که عملیات زیادی نرفته است ، شاید نتوان روی ادعای ایشان حساب کرد . اما لشگر سید الشهداء علیه السلام به فرماندهی حاج آقا علی فضلی که به قول معروف پدر جنگ را درآورده است و در همه عملیات ها ماموریت داشته میتواند یک شاخص باشد . ما بچه ها ی تخریب ، در مواقع زیادی ماموریت داشتیم رفتیم و صحنه های زیادی از جنگ را دیدیم و تجربه کردیم .

من به شخصه اعتقادم این است که به طور مطلق ، دویدن در میدان مین را رد می کنم . حتی یک مورد ، حتی در زمان اوایل جنگ که همه بی تجربه بودند هم همچین اتفاقی رخ نداده است . میدان مین تعریف دارد . یک وقت هست یک نوار مین داریم . از یک مین تا مین بعدی 50 متر فاصله هست و میدان مین یک اول دارد یک آخر دارد نوارهایش مشخص است . فاصله بین نوارها مشخص است . مشخص هست که مین ضد نفرات کجاست ! مین ضد نفر کجاست ! ضد خودرو و ضد تانکش کجاست ؟ مین هشداردهنده کجاست ؟ سیم خاردار اول ، میدان مینش کجاست ؟ میدان مین نقشه و قاعده دارد .

نماز شبی که شهید پیام پوررازقی میخواند

از وقتی مجموعه تخریب در جنگ به یگان ها مامور شد و تقریباً شکل خود را پیدا کرد ، بحث شناسائی ها شروع شد و چون این مسیری که می خواستیم برویم برای  عملیات ، باید شناسایی میشد ، تخریبچی ها و بچه های اطلاعات موقعیت دقیق مین ها و میدان را از قبل شناسایی میکردند و میشناختند . اگر میدان مینی بود ، بچه های تخریب میرفتند و می دیدند . بنا بر اقتضای کار ، یا به ظاهر خنثی می کردند یا نه . حد و حدود ش را شناسایی میکردند و دقیقا کروکی میکشیدند که مین ها کجاست ؟ مین اول چیست ؟ دوم چیست ؟ سوم چیسیت ؟ طرحش را می کشیدند که کمین های عراق اینجاست . بهترین معبر بین دو تا کمین است یا این معبر را که انتخاب می کنیم .

مخصوصاً شهید سید محمد زینال حسینی خیلی روی این چیزها دقت داشت . دقیقا از قبل تعیین میکرد که معبری که برای ورود بچه ها می خواهند انتخاب کنند ، باید کجا باشد . دقت میکرد که مقابل سنگر کمین نباشد . یا کمین روی آن دید نداشته باشد . یا دشمن به محض منور زدن مسیر را نبیند . لو نرود و بچه ها را قَلع و قَمع نکنند . تا این اندازه توجه داشتند .

بنا بر این ، طبق اصول عقلی و تجربی و تخصصی ، موضوع خاطرات دویدن در میدان مین برای خنثی کردن مین ها و برخورد کردن ناگهانی با میدان مین و همچنین خوابیدن و غلت زدن در میدان مین منتفی است و از نگاه بچه های رزمنده غیر قابل باور است .

روز های سخت پذیرش قطعنامه 598
لینک کوتاه : https://khaledin.com/?p=2890
  • نویسنده : حاج جعفر طهماسبی
  • منبع : خالدین

خاطرات مشابه

01اسفند
عملیات والفجر هشت به روایت حاج حسن نسیمی
محور جزایر مجنون در عملیات والفجر هشت

عملیات والفجر هشت به روایت حاج حسن نسیمی

29بهمن
رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند
روایتی از اعتقادات فرماندهان شهید گردان تخریب

رسد آدمی به جایی که بجز خدا نبیند

29بهمن
ماجرای قرآن جیبی شهید حاج عبدالله نوریان
هدایا و نامه هایی که از پشت جبهه می آمد

ماجرای قرآن جیبی شهید حاج عبدالله نوریان

ثبت دیدگاه