دو سرداری که از طرح جوانگرایی فرماندهان استقبال و حمایت کردند

بنده کمترین، از کوچک ترین ارادتمندان این سردار بزرگ سرافراز بودم و به اندازه ارتباط و ظرف محدود وجودی خود از عظمت وجودی او بهره گرفتم.
یک جلوه توفیقات بگویم، همه فرماندهان ارشد سپاه در ادوار مختلف، آنهایی که من بیشتر تعامل داشتم، سردار جعفری،سردار سلامی، سردار پاک‌پور، سردار وحیدی؛ این فرماندهان ادوار متاخر سپاه را خدمتتان عرض کردم، همه با تمام وجود سردار نائینی را قبول داشتند،آرامش داشتند نسبت به این مرد بزرگ و می‌دانستند که اگر کاری را به عهده بگیرد خوب به سر انجام می‌رساند.
این توفیقات که ایشان در زمینه پژوهشی در فضای دانشگاهی، مرکز تحقیقات جنگ و مکان های مختلف الحمدالله رب العالمین موفق بودند تا این ظواهری که ما میدیدم توفیقات، توفیق های چشم‌گیر و درخشانی بود.
روزی فرمانده ارشد سپاه تصمیم گرفتند در دانشگاه امام حسین حضرت سید الشهدا علیه السلام، جوان گرایی را در لایحه فرماندهان انجام دهد؛ در دانشگاه امام حسین رئیس دانشکده درواقع فرمانده دانشکده هستند. آقای جعفری این تصمیم را گرفتند واجرا کردند.
به طور طبیعی این موضوع در همه اقشار حتی بین روحانیت نیز وجود دارد که افراد کار کشته و با تجربه زمانی که جوان تر ها، که شاید نصف آنها سن دارند را به جای خود می‌بینند دلخور می‌شوند. تقریبا اغلب این فرماندهان که ما ارتباط داشتیم یا کنایه میزدند، گلایه میکردند و یا نامه مکتوب به حضرت آقا می‌نوشتند.
در این میان دو نفر از این جوان گرایی بسیار استقبال کردند، به طوری که؛به شدت به جانشین های خود کمک میکردند.
یکی سردار نیل‌فروشان و یکی سردار شهید نائینی بود، که بسیار ابراز اشتیاق کرد و دلسوزانه کمک حال بود و با اخلاص تمام پشتیبانی و حمایت میکرد.
بسیاری از کارهایی که شاید در دوره ایشان پایه گذاری شده بود در دوره جایگزین جوان ایشان رونمایی شد، ایشان تشویق میکرد و حتی این دست آورد ها را به نام جانشین جدید تمام میکرد.
من درموردی چیزی صحبت میکنم که شاید خودم از آن کم بهره باشم در نتیجه نمیتوانم خوب آن را تفصیل کنم، اما درباره اخلاص این شهید بزرگوار باید متامل شد شاید بتوان بهره ای گرفت اگر ما بی بهره گان پای در گل گرفتار مانده بخواهیم یک مسانخت وجودی با این شهدا پیدا کنیم باید به این سرّ پروازی آنها راهی بجوییم.
شاید چند ساعت قبل از شهادتشان من با ایشان صحبت کردم، اگر وقت اجازه می‌داد که صحبت آن شب را به تفصیل بگویم در همه ترابط و تعاملات ، حتی یک تماس تلفنی کوتاه، برداشت بی پیرایه مستقیم من اخلاص بود.
احساس میکردم با یک پدیده خالص و مخلص صحبت میکنم. هیچ چیز برای خود و مجموعه مطبوع خود و نام مجموعه اش نمیخواست، تنها خواسته او رواج کار مردم بود.
انشالله ما از این انسان های بزرگ بی بهره نباشیم .