ما ملت شهادتیم. ما ملتّ امام حسینیم.
روزی که این جمله رو از حاج قاسم شنیدیم، شاید تصورمون این بود که این هم یک شعار زیباست مثل همه ی شعار های انقلاب. شعاری که باید به سمتش حرکت کنیم و در این لزوم حرکت شکی نیست اما فاصله ی بسیار زیادی هست تا تحقق این شعار.
اما در این چند روزی که به ملت ما گذشت، ثابت شد که ما ملت امام حسینیم. ما ملتی هستیم که از رعب و وحشتی که مزدورها و تروریست های دستپخت اجنبی سعی کردن ایجاد کنن تا ما دست از انقلابمون برداریم، نترسیدیم.
ملتی هستیم که چهل ساله زیر بمباران رسانه ای دشمنیم و فتنه های بزرگی رو تجربه کردیم ولی ثابت کردیم راهمون رو گم نکردیم و دشمن رو خوب میشناسیم.
ملتی هستیم که از محاصره ی نظامی و اقتصادی که آمریکایی ها برامون تدارک دیدن نمیترسیم و نمیذاریم ایمان و امید در دل هامون کم رنگ بشه.
این روز ها به چشم دیدیم یزیدی های زمانمون با با دختر سه ساله ی ملت ایران چه کردن. با علی اکبر های زمان ما چه کردن… ولی ما ولیّ فقیهمون رو تنها نذاشتیم.
در جنگ دوازده روزه که دشمن فکر میکرد مردم ما پیاده نظامش میشن و ایران رو تسلیم میکنن، بدون اعتنا به رسیدن جنگنده های صهیون به آسمون کشورمون راهپیمایی غدیر برگذار کردیم.
۲۲ دیماه امسال هم بی اعتنا به وحشی گری داعش های وطنی و سلطنت طلب های بی رحم به دنیا اعلام کردیم اون زمانی که اجنبی بخواد برای ما تصمیم بگیره گذشته و ما تا زنده ایم نمیذاریم ایران اسلامی به ایران دوران پهلوی برگرده.
بله ما ملت امام حسینیم.
